مي ايستي و مي گذاري زندگي از تو بگذرد
و گذرش جز ملال حاصلي ندارد
روزهاي يكنواخت و بي حاصل.

تمام راهها بيهوده اند
وقتي  مرا به تو نمي رسانند
تمام رازها بيهوده اند
وقتي تو نيستي كه رازي به گوشم بخواني
مرا به لبخندي ميهمان كن
 شبي نه! ساعتي نه!
به لبخندي ميهمانم كن!!!!

وچند هايكو:

تنها چيز نو پرستوان اند
در اسمان شهر.

"كوسائو"

تند باد خزان
با اواز من در من مي وزد
چه شاد و چه مهربان اند!
اگر بار ديگر به جهان بر ايم
شايد پروانه ايي  در كشتزاران باشم.

بهار هنوز عمقي ندارد
فقط باد است كه سفر مي كند
از درختي به درختي 
"ازو"

در پس هيچ دريچه يي
شعله ي شمعي نمي جنبد
عشق به ديار ديگر كوچيده است.

در پس پنجره ي كوچك 
شمعي-
شب بي پايان وصال!

"شعر ژاپني سن ريو"

این ترانه را حتما شنیدید شهرام صولتی خونده شعرش نمی دونم از کیه:

هنوز هم در پی اونم که میشه عاشقش باشم

مثل دریای من باشه منم چون قایقش باشم

هنوزم در پی اونم که عمری مرهمم باشه

شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه

هنوزم در پی اونم که عشقش سادگی باشه

نگاههای پر از مهرش  پناه خستگی ام باشه

میگن جوینده یابنده است

ولی پاهای من خسته است

من حتی با همین پاها

می رم تا حدی که جا هست

......................................................