بخوان به نام گل سرخ

hoorshad — Wed, 23 May 2007 13:51:18 GMT

پیراهنی به رنگ اسمان برای تو می پوشم

به رنگ ابر

تا پرواز را در من خاطره کنی.

hoorshad — Tue, 22 May 2007 16:27:18 GMT

انقدر به فضای قفس خو کرده بودم

که هوای بین میله ها برایم بوی ازادی می داد

وسقف فلزی ابی رنگ قفس اسمان ارزوهایم شده بود

حقارت عرض قفس در گنداب عادت و توهم چه عظمتی داشت

ودستی که دانه های اسارت می بخشید خورشید محبت بود

من نگاه نگهبانم را در پی جرقه ای می جستم و تلالو مالکیت را در نگاهش

عشق می خواندم

اگر اذرخش نگاهت خیمه ی عادت و اسارت مرا به اتش نمی کشید

شاید من هنوز شاد بودم.

hoorshad — Sat, 19 May 2007 20:00:18 GMT

من همه شهوت زمینم که اب را در خود فرو می کشد

وهمه قدرت بهار وقتی جوانه را بیرون می کشد

من توام با همه دل فریبی ها و دل ازاری هایت

من همه تکرار پاییزم وقت ریزش رنگ رنگ برگ ها

وهمه یاس زمستان وقتی شاخه های خشک خاطره ی هر جوانه ای را در تو می کشند.

من طلوع مصرانه ی خورشیدم در قطب

وقتی زمین به چرخش از ان روی می گرداند.

من اواز ان کودک واکسی ام وقتی زمهریر نگاههای مردم مردمک داغش را اندکی خنک می کند. من سنگم وقتی که تو را نمی فهمم و

عشقم وقتی که تو در اغوشمی

من ندای دل چوپانم وقتی به اواز گوسفندهای رمه را به خود می خواند

وقلاب ماهیگیرم وقتی کام زیبای ماهی را می خراشد.

من زمینم زمین وقتی پابرجا در جذبه ی عظیمی طواف هزار ساله ای را می پوید.

من ستاره ام ستاره وقتی در شبهایی که هیچ نوری نیست می تابد.

من عبورم وقتی تو به تماشایم می نشینی

وحضورم وقتی مرا به خود می خوانی

وگریزم وقتی نگاهت سمت دیگری را می پوید.

hoorshad — Fri, 18 May 2007 18:48:44 GMT

سلام فکر نمی کردم برگشتن و دوباره نوشتن اینقدر سخت باشه .فکر نمی کردم دل ادم واسه دوستهای وبلاگیش اینقد تنگ شه و من چقدر فکر نمی کردم.وحالا نمیدونم میتونم بر گردم یا نه ولی تو این مدت حس میکنم خیلی عوض شدم و ادم تغییر خودشو با برگشتن به موقعیت های قبلی چه خوب درک میکنه در هر حال من برگشتم و منتظر قدوم سبز دوستان هستم.

یک دعای زیبا

hoorshad — Fri, 24 Feb 2006 17:58:36 GMT

A BEAUTIFUL PRAYER

I asked god to take away my habit.
God said no
It is not for me to
take away but for you to give it up.

I asked god to make my handicapped child whole.
God said : no
his spirit is whole his body is only temporary.

I asked god to grant me patience.
God said :no.
patience is a byproduct of tribulation.
it isn"t granted it is learned.

I asked god to give me happiness.
God said :no
I give you blessings
happiness is up to you.

I asked God to spare me pain.
God said :no
Suffering draws you apart from worldly cares and brings you closer to me.

I asked God to make my spirit grow.
God said :no
you must grow on your own!
But i will prune you to make you fruitful.

I asked God for all things that i might enjoy life.
God said :no
I will give you life so that you may enjoy all things.

I asked God to help me love others as much as he(she) loves me.
God said :ahah finally you have the idea.

يك دعاي زيبا

از خدا خواستم عادتهاي زشتم را تركم بدهد.
.
خدا فرمود:خودت بايد انها را رها كني.

از او درخواست كردم فرزند معلولم را شفا بدهد.

فرمود: لازم نيست روحش سالم است جسم هم كه موقتي است.

از او خواستم لااقل به من صبر عطا كند .

فرمود :صبر حاصل سختي و رنج است.

عطا كردني نيست اموختني است.

گفتم مرا خوشبخت كن .

فرمود نعمت از من خوشبخت شدن از تو.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نكند

فرمود: رنج از دلبستگي هاي دنيايي جدا و به من نزديكترت مي كند.

از او خواستم روحم را رشد دهد.

فرمود: نه ! تو خودت بايد رشد كني من فقط شاخ و برگ اضافه ات را هرس مي كنم تا بارور شوي
.
از خدا خواستم كاري كند از زندگي لذت كامل ببرم

فرمود: براي اين كار من به تو "زندگي" داده ام.

از خدا خواستم كمكم كند همان قدر كه او مرا دوست دارد من هم ديگران را دوست بدارم.

خدا فرمود :اها بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد!

مترجم:زهره زاهدي

مرا بیاد ار

hoorshad — Thu, 16 Feb 2006 11:30:18 GMT

وقتی سرت را بر روی شانه اش می گذاری

مرا بیاد ار

وقتی در نی نی چشمانش غرق می شوی

مرا بیاد ار

انگاه که دستانت عاشقانه بر پیکرش می لغزند

مرا بیاد ار

مرا بیاد ار و بیاد ار که بی تو دستان من تقلای بیهده ای را تکرار می کنند.

و چشمانم از فرط انتظار به گور خالی مردگان مانندند.

و سرم از یاد برده است که می توان تکیه گاهی داشت.

عکسها از سایتhttp://blog.leomoon.net

به سوی کامیابی

hoorshad — Wed, 15 Feb 2006 13:34:33 GMT

اين ذهن ماست كه ما را شاد يا نا شاد بد بخت يا سعادتمند غني يا فقير مي سازد زندگي همچون رود خانه اي است كه هميشه جريان دارد
و اگر مسير خود را اگاهانه و از روي قصد معين نكنيد دستخوش امواج ان خواهيد شد اگر تخم هاي فكري و جسمي هدفي را كه در نظر داريد نكاريد علف هاي هرزه خود بخود سبز
خواهند شد اگر ما ذهن و روحيات خود را اگاهانه رهبري نكنيم ممكن است محيط ما تصادفا روحيات نا مطلوبي در ما ايجاد كند نتايج ممكن است وخيم
باشند پس بسيار ضروري است كه ما هر روزه بر دروازه ذهن خود نگهباني بگماريم تا بدانيم چه تصوراتي به طور دائم در ذهن ما ايجاد مي شود بايد
باغ ذهن خود را هر روز وجين كنيم.
ترديدها به ما خيانت مي كنند و ما را از كوشش بر حذر مي دارند و از پيروزيهايي كه به احتمال زياد نصيب ما خواهد شد محروم مي سازند.
اولين كليد براي رسيدن به ثروت و خوشبختي ان است كه بدانيد چگونه با ياس و دلسردي مبارزه كنيد اگر مي خواهيد همان چيزي بشويد كه استعداد و استحقاقش را داريد هر كاري از دستتان بر مي ايد بكنيد
هر چه مقدور است بشنويد هر چه مي توانيد ببينيد ياد بگيريد كه با ياس مبارزه كنيد ياس روياها و ارزوها را نا بود مي كند هميشه چنين است دلسردي برداشتهاي مثبت را به منفي و قدرت روحي را به ضعف مبدل مي كند.
بزرگترين زيان تفكر منفي از بين رفتن انضباط است هدف نيز از بين مي رود.
براي اينكه در دراز مدت هميشه موفق باشيد بايد ياد بگيريد كه نا كامي هاي خود را تحت نظم در اوريد مي خواهم نكته اي را به شما خاطر نشان كنم موفقيت چيزي نيست مگر مجموعه اي از همين ناكامي ها.
هر جا موفقيت بزرگي ببينيد انبوهي از ناكامي ها را در مسير ان مشاهده مي كنيد هر كس خلاف اين مطلب را بگويد از موفقيت چيزي نمي داند افراد دو دسته اند :كساني كه بر ناكامي هاي خود فائق امده اند و كساني كه مي گويند: كاش بر ياس ها و نا كامي هاي خود غلبه مي كردم.
ميوه تا سبز است رشد مي كند وقتي كه رسيد پلاسيده مي شود شما هم تا زماني كه سبز هستيد رشد مي كنيد هر اتفاقي مي تواند فرصتي براي رشد باشد يا دليلي براي زوال. بازنشستگي را مي توان فرصتي براي تلاش بيشتر و زندگي پر بارتر ديد يا پايان زندگي شغلي.
سعي كنيد هميشه خود را با هدفهاي خود مقايسه كنيد نه با دوستان و همقطاران زيرا هميشه مي توان افرادي را يافت كه در سطحي پايين تر از ما باشند بايد ببينيد كه قابليت هاي شما چيست؟
و خواسته هاي شما كدام است نه اينكه ديگران چه كرده اند و مي كنند؟
به سوي كاميابي (انتوني رابينز)
اين عبارتهاي شفا بخش را با خود تكرار كنيد و به نيروي انها ايمان داشته باشيد:
من از قدرت و زيبايي سرشارم .من به قدرت خود اعتماد دارم .
با خدمت كردن فرمانروايي مي كنم و با فرمانروايي خدمت مي كنم.
من در حال نظم دادن به زندگي خود هستم و براي شروع جديد خود را مهيا مي كنم.
اتچه برايم رخ مي دهد موجب رشد و گسترش من مي گردد.
من از تنهايي خود لذت مي برم هر زمان كه بخواهم مي توانم به تنهايي خود خاتمه دهم .
من حق دارم از انگيزه هاي زندگي و احساسات واقعي خود پيروي كنم.
من از زندگي و زنده بودن به بهترين وجه لذت مي برم.
هر طوفاني ريشه هاي مرا محكم تر مي كند.
هر رويدادي در زندگي ام مرا به مقصد نهايي ام نزديكتر مي كند.
بهترين وظيفه من در زندگي ام اين است كه با خود صادق بمانم.
من خوبي ها و زيبايي هارا به زندگي خود دعوت مي كنم و با تمام وجود به انها خوش امد مي گويم
من به ارزوها و انگيزه هاي خود اعتماد دارم پذيرش انها مرا سر زنده تر و غني تر مي سازد.
حال نفس عميقي كشيده و كاملا اين لحظه را احساس كنيد اگر تنها هستيد از انزواي خود بهره مند شويد اگر با ديگران هستيد از حضور انها لذت ببريد
اگر كاري داريد كه بايد انجام دهيد با صميميتي خاموش انجام دهيد.
با احساسات خود صادق باشيد شما نمي بايست به دليل خشنودي افراد ديگر با احساسات خود سازشكارانه رفتار كنيد چون با انجام اين كار خود و احساستان را نفي مي كنيد و اين پرتو زيبايي شما را زايل مي كند .
سرفراز و شاد باشيد

جاودانه فروغ

hoorshad — Tue, 14 Feb 2006 13:01:18 GMT

به ياد فروغ فرخزاد

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

در بهاري روشن از امواج نور

در زمستان غبار الود و دور

يا خزاني خالي از فرياد و شور

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

روزي از اين تلخ و شيرين روزها

روز پوچي همچو روزان دگر

سايه اي ز امروزها ديروزها

و مرگ او در 24 بهمن 1345 فرا رسيد

او "اسير به دنيا امد "سر بر "ديوار" زندگي كوفت.

"عصيان" كرد ودر تلاش "تولدي ديگر " براي خودش و براي دنيا بود

و در" اغاز فصلي سرد"چشم از جهان فرو بست

و همه اينها در جثه ي كوچك پرنده اي است كه پروازش را به خاطر می سپاریم..

به جستجوي تو *

بر درگاه كوه مي گريم.

در استانه ي دريا و علف

به جستجوي تو

در معبر بادها مي گريم

در چار راه فصول

در چارچوب شكسته ي پنجره اي كه اسمان ابر الوده را قابي

كهنه مي گيرد

...........

به انتظار تصوير تو

اين دفتر خالي

تا چند

ورق خواهد خورد؟

............

متبرك باد نام تو!

* احمد شاملو

پراکنده های دلتنگی

hoorshad — Tue, 07 Feb 2006 16:09:18 GMT

روز هاي ملال"
روزهاي ملال و تو بيقرار
روزهاي بي شكل بي رنگ بي انتظار
بي هيچ اثر و نشانه اي در خاطرت
روزهايي كه بعدها با هيچ تلنگري به خاطر نمي ايند
روزهاي تكرار تكرار تكرار
جستجو در پي هيچ
صبحهاي پيچ در پيچ
ظهرهاي نفس گير
شب هاي فراموشي

مي ايستي و مي گذاري زندگي از تو بگذرد
و گذرش جز ملال حاصلي ندارد
روزهاي يكنواخت و بي حاصل.

*****************************************

تمام راهها بيهوده اند
وقتي مرا به تو نمي رسانند
تمام رازها بيهوده اند
وقتي تو نيستي كه رازي به گوشم بخواني
مرا به لبخندي ميهمان كن
شبي نه! ساعتي نه!
به لبخندي ميهمانم كن!!!!

وچند هايكو:

تنها چيز نو پرستوان اند
در اسمان شهر.

"كوسائو"

تند باد خزان
با اواز من در من مي وزد
چه شاد و چه مهربان اند!
اگر بار ديگر به جهان بر ايم
شايد پروانه ايي در كشتزاران باشم.

بهار هنوز عمقي ندارد
فقط باد است كه سفر مي كند
از درختي به درختي
"ازو"

در پس هيچ دريچه يي
شعله ي شمعي نمي جنبد
عشق به ديار ديگر كوچيده است.

در پس پنجره ي كوچك
شمعي-
شب بي پايان وصال!

"شعر ژاپني سن ريو"

این ترانه را حتما شنیدید شهرام صولتی خونده شعرش نمی دونم از کیه:

هنوز هم در پی اونم که میشه عاشقش باشم

مثل دریای من باشه منم چون قایقش باشم

هنوزم در پی اونم که عمری مرهمم باشه

شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه

هنوزم در پی اونم که عشقش سادگی باشه

نگاههای پر از مهرش پناه خستگی ام باشه

میگن جوینده یابنده است

ولی پاهای من خسته است

من حتی با همین پاها

می رم تا حدی که جا هست

......................................................

گفتگو با خدا

hoorshad — Sat, 04 Feb 2006 13:39:21 GMT

interview with god
i dreamed i had an interview with god.
(so you would like to interview me?)god asked.
(if you have the time) i said
god smiled: my time is eternity.
what questions do you have in mind for me?
what surprises you must about human kind?
god answered.......
that they get bored with child hood .
they rush to grow up and then long to be children again.
that they lose their health to make money
and them lose their money to restore their health.
that by thin king anxiously about the future
they forget the present
such that they live in neither the present not the future.
that they live as they will never die
and die as if they had never lived.
gods hand took mine and we were silent for a while .
and then i asled........
as the creator of peopl what are sone of liftes lessons you want them to learn?
god replied with a smile
to learn they cannot make anyone love them.
what they can do is let themselves be loved.
to learn that it is not good to compare themselves to otheres.
to learn that a rich person is one who has the mast but is one who needs the least.
to learn that it take only a few seconds to open profound wounds in persons love
and it takes mony years to heal them.
to learn to forgive by practicing forgiveness.
to learn that there are persons who love them dearly.
but simply do not know haw to express or show their feelings.
to learn that two people can look at the same thing and see it differently.
to learn that it is not always enough that they be forgiven by others.
they must forgiven themselves
and to learn that i here always.
:
خواب ديدم .در خواب با خدا گفتگويي داشتم.
خدا گفت:پس مي خواهي با من گفتگو كني؟
گفتم اگر وقت داشته باشيد؟
خدا لبخند زد.
"وقت من ابدي است."
چه سوالاتي در ذهن داري كه مي خواهي از من بپرسي؟
"چه چيز بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب مي كند؟"
خدا پاسخ داد:
اينكه انها از بودن در دوران كودكي ملول مي شوند عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران كودكي را مي خورند.
اينكه سلامتشان را صرف بدست اوردن پول مي كنند و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتي مي كنند.
اينكه با نگراني نسبت به اينده زمان حال فراموششان مي شود.
انچنان كه ديگر نه در اينده زندگي مي كنند و نه در حال .
اينكه چنان زندگي مي كنند كه گويي هرگز نخواهند مرد و چنان مي ميرند كه گويي هرگز زنده نبوده اند.
خداوند دستهاي مرا در دست گرفت و مدتي هر دو ساكت مانديم.
بعد پرسيدم ....
به عنوان خالق انسانها مي خواهيد انها چه درسهايي از زندگي را ياد بگيرند؟
خدا با لبخند پاسخ داد: ياد بگيرند كه نمي توان ديگران را مجبور به دوست داشتن خود كرد. اما مي توان محبوب ديگران شد.
ياد بگيرند كه ثروتمند كسي نيست كه دارايي بيشتري دارد بلكه كسي است كه نياز كمتري دارد.
ياد بگيرند كه ظرف چند ثانيه مي توانيم زخمي عميق در دل كساني كه دوستشان داريم ايجاد كنيم. وسالها وقت لازم خواهد بود تا ان زخم التيام يابد.
با بخشيدن بخشش ياد بگيرند.
ياد بگيرند كساني هستند كه انها را عميقا دوست دارند.
اما بلد نيستند احساسشان را ابراز كنند يا نشان دهند.
ياد بگيرند كه مي شود دو نفر به يك موضوع واحد نگاه كنند و انرا متفاوت ببينند.
ياد بگيرند كه هميشه كافي نيست ديگران را ببخشند بكه خودشان هم بايد خود را ببخشند. و ياد بگيرند كه من اينجا هستم هميشه.

نویسنده:دیتا استریلکند مترجم:علی محب خسروی

از نشریه پیام یار